زندگینامه

در هفدهم آبان ماه سال 1329 خورشیدی، در یکی از روستاهای اطراف نیشابور، دیده به جهان گشود. پدرش، شادروان سید حسین کیوان هاشمی، از نخستین فرهنگیان شهرستان نیشابور و مدیر مدرسه‌ی شاهپور، نخستين دبستان آن ديار بود. بيشتر پزشکان و فرهیـختگان قدیمی این خطه از شاگردان او بودند. او با دختری بنـام “گوهرشاد”  از اهـالی اسحق آباد نیـشابور ازدواج کرد و آخـرین ثـمره‌ی این پیوند پسری بود به نام  “مرتضی” که بـعدها در دنیای شعر و ادب از ميان واژگان نام خود تخلص “کیوان” را برای خود برگزید.

در دو سالگی پدر را از دست داد. دوران دبستان را در همان روستای زادگاهش سپری کرد و سپس برای ادامه‌ی تحصیل به نیشابور رفت. نیمی از دوران دبیرستان را در دبیرستان‌های خیام و فردوسی نیشابور و نیمی دیگر را در دبیرستان‌های جهان نو و نصرت الملک ملکی مـشهد سپری کرد. نبودن پدر و نداشتن برادر، عمو، دایی و پشتیبانی که بتواند به او تکیه کند، او را در همان سال‌های نخست نوجوانی ناگزیر به پذیرش مسولیت‌های سنگین یک خانواده‌ی پرجمعیت کرد. این مسئولیت‌های بزرگ علیرغم تحمیل فشـارهای سنگین روحی و روانی، انگیزه‌ی پختگی بیشترش در کوره‌ی زندگی و بلوغ فکری زودرس او شد.

سرودن را از 14 سالگی آغاز کرد و خیلی زود سروده‌ها و مقالاتش به روزنامه‌های محلی آن زمان نور ایران، آفتاب شرق، خراسان و به فاصله‌ی کمی به روزنامه های اطلاعات و کیهان راه یافت. یکی از افتخارات بزرگ دوران دبیـرستانـش، دریافت یک جلد دیوان نفیـس به عنوان جايزه از دست شادروان عماد خراسانی بود که هنوز زینت بخش کتابخانه‌ی اوست.

در سال 1355 اولین اثر غیر منظومش با نام “نیشابور” که پژوهشی درباره‌ی تاریخ پر افتخار زادگاهش بود با هزینه شهرداری نیشابور در چاپخانه‌ی پارت مشهد به صورت بسیار نفیسی چاپ و منتشر شد. این نخستین اثر در ایران بود که با تاریخ شاهنشاهی نوشته شده بود.

در کنکور سال 1358 بر خلاف خواسته‌های قلبی و توانـایی‌های آشکارش در حيطه‌ی شـعر و ادب، در رشته‌ی  فيزیک کاربردی دانشگاه خوارزمی تهران پذیرفته شد و برای تحصیل در دانشگاه، به تهران آمد، انقلاب فرهنگی و بسته شدن دانشگاه‌ها وقفه ای پنج ساله‌ای در تحصیلات دانشگاهی او پدید آورد و سرانجام در سال 1367 موفق به اخذ مدرک کارشناسی در رشته فیزیک الکترونیک شد. سال 1368 در دانشکده‌ی شرکت مخابرات پذیرفته شد و پس از گذراندن تحصيلات تکمیلی  در رشته‌ی مهندسی مخابرات در همان دانـشکده و در مقطع کارشـناسی به تدريس الکترونيـک یک و دو پرداخت.

سرانجام در سال 1378به دلیل فشارهای عقیدتی، از دانشکده استعفا و چون استعفایش مورد قبول واقع نشد، ترک خدمت کرد و بار دیگر از دنیای ترانزیستور و آی سی، به دنیـای شعر و ادبیات بازگشت و چندین اثر در زمینه‌ی ادبیات چاپ و منتشر کرد.

آثار او عبارتند از:

– نیشابور ( پژوهشی در تاریخ نیشابور 1355) چاپخانه‌ی پارت مشهد با سرمایه گذاری شهرداری نیشابور

-قوقولی  (داستان کودک–1381)، انتشارات عباسی تهران، تیراژ 5000 جلد.

-قوقولی و شیر مادر ( 1386 داستان کودک)، ناشر مولف، تیراژ ده هزار جلد

-ماجراهای فيلی سيتی (1390 ترجمه) اثر ادوارد تریر، از سوی وزارت ارشاد مجوز چاپ داده نشد

– بی همنفس ( دفتر شعر شبنم زربخش 1387 ویراستاری)

-پلیس مهربان ( ویراستاری داستان کودک ، زهرا اکبری)

– ترکه و تبر،(دفتر شعر 1384)، چاپ نخست 5000 جلد، ناشر: مولف

     چاپ دوم 1386، 3000 جلد، چاپ شر کت تعاونی کارآفرینان فرهنگ و هنر

    چاپ سوم، 5000 جلد، انتشارات بعثت

    چاپ چهارم، 5000 جلد، توسط انتشارات ماهوی خورشید در انتظار مجوز چاپ است

– بوی باران تازه: در دست چاپ و مجوز

– دلنوشته‌های من:  در دست چاپ و مجوز

– عاشقانه‌های من: در دست چاپ و مجوز